راهنمای جامع انجام و ثبت رکوردهای آمادگی جسمانی

هدف تست:

سنجش سرعت انفجاری در مسافت کوتاه.

نحوه انجام:

• بازیکن در وضعیت شروع (Start Position) در خط شروع قرار می‌گیرد.
• با شنیدن فرمان «برو»، تا خط پایان ۲۰ متری به حداکثر سرعت می‌دود.
• زمان ثبت‌شده شامل کل مدت زمان از شروع تا عبور از خط پایان است.
• نکته: حداقل ۳ تلاش انجام شود و بهترین زمان انتخاب گردد.

هدف تست:

سنجش توانایی تغییر جهت، شتاب‌گیری و چابکی پا.

نحوه انجام:

• مسیر به شکل حرف T از پیش علامت‌گذاری شده است.
• بازیکن از خط شروع با شکم رو به جلو می‌دود به خط اول (۳ متر)، با دست آن را لمس می‌کند، به کناره می‌دود (۳ متر)، دست می‌زند، به خط دیگر می‌دود (۳ متر)، دست می‌زند، به خط شروع برمی‌گردد و از روی خط پایان عبور می‌کند.
• حرکات باید سریع و با کنترل کامل بدن انجام شود.

هدف تست:

سنجش حداکثر مصرف اکسیژن (VO2 Max) و استقامت هوازی.

نحوه انجام:

• بازیکن بین دو خط ۲۰ متری می‌دود.
• با هر بوق (Beep)، بازیکن باید از یک خط به خط دیگر برگردد.
• سرعت حرکت با افزایش سطح (Level) و شماره بوق (Shuttle) زیاد می‌شود.
• تست زمانی قطع می‌شود که بازیکن نتواند با ریتم بوق‌ها همراهی کند (معمولاً ۲ بار دیر رسیدن مجوز توقف است).

هدف تست:

سنجش انعطاف عضلات همسترینگ و ناحیه کمر.

نحوه انجام:

• بازیکن روی زمین بنشیند، پاها صاف و باز شده (کف پا روی دستگاه جعبه تست).
• زانوهای بازیکن کاملاً صاف باشد (نخورد کردن).
• بازیکن با دو دست به جلو کشیده شود و حداکثر فاصله را نشان دهد.
• عدد نمایش داده شده روی جعبه یا متر اندازه‌گیری شود.

هدف تست:

سنجش قدرت انفجاری عضلات پا.

نحوه انجام:

• بازیکن ایستاده و دست‌ها بالا، بلندترین نقطه قابل دسترس روی دیوار را لمس می‌کند (نقطه سکون).
• سپس با خم شدن زانو و پرش عمودی، سعی می‌کند به بالاترین نقطه ممکن برسد و آن را لمس کند (نقطه پرش).
• اختلاف بین نقطه سکون و نقطه پرش، ارتفاع پرش است.
• می‌توان از دستگاه‌های هوشمند پرش (Jump Mat) یا خط‌کشی دیوار استفاده کرد.

هدف تست:

سنجش تعادل ایستا و کنترل عصبی-عضلانی.

نحوه انجام:

• بازیکن روی یک پا می‌ایستد (پای دیگر خم شده و زانو نزدیک شکم است).
• چشمان بسته یا باز (بسته به استاندارد شما، اما معمولاً برای سادگی چشم‌ها باز یا بسته مشخص شود - در اینجا فرض بر زمان طولانی است).
• زمان تا زمانی که بازیکن تعادل خود را از دست بدهد (پای دیگر روی زمین بگذار یا دست تکان بخورد) ثبت می‌شود.
• نکته: در سیستم ما زمان به صورت دقیقه و ثانیه محاسبه می‌شود.

هدف تست:

سنجش سرعت واکنش عصبی به محرک بصری.

نحوه انجام:

• آزمون‌گر خط‌کش (متر) را در بالای سر بازیکن نگه می‌دارد (صفر خط‌کش در پایین‌ترین نقطه باشد).
• بدون هشدار، خط‌کش را رها می‌کند.
• بازیکن باید سریعاً خط‌کش را بگیرد.
• نقطه‌ای که بازیکن خط‌کش را گرفته است، نشان‌دهنده سرعت واکنش است.
• نکته مهم: در فیزیک، هرچه خط‌کش بیشتر بیفتد، زمان واکنش طولانی‌تر است. اما در سیستم امتیازدهی ما (مانند بازی‌های ویدیویی)، گاهی اوقات "دقت" یا "سرعت" معکوس می‌شود.
• توضیح سیستم شما: طبق دستور شما، "هرچه کمتر بهتر" است. این یعنی در سیستم ما، عدد کم نشان‌دهنده واکنش سریع‌تر است (احتمالاً سیستم تبدیل فاصله به زمان یا امتیاز معکوس را انجام می‌دهد، یا شما فاصله سقوط کم را به عنوان واکنش سریع ثبت می‌کنید).
• اصلاح فنی: در تست ریچر، فاصله سقوط زیاد = واکنش کند. فاصله سقوط کم = واکنش سریع. پس منطقی است که بگوییم "فاصله کم بهتر است".